على ربانى گلپايگانى

389

درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )

و اين مطلب در گرو آن است كه كلمه‌ى « الى » در « الى المرافق » قيد أيدى باشد نه قيد غسل ؛ زيرا اگر قيد غسل باشد ، چگونگى غسل را بيان مىكند كه از انگشتان به طرف آرنج باشد . لازمه‌ى اين فرض اين است كه شستن دست‌ها از بالا به پايين مورد اتفاق نباشد . « 1 » وجوب مسح پا اجماع شيعه‌ى اماميه بر اين است كه پاها را بايد مسح كرد و شستن آنها مبطل وضو است . اين مطلب علاوه‌بر اين‌كه در احاديث رسيده از ائمه‌ى معصوم عليهم السّلام وارد شده است ، از ظاهر آيه‌ى كريمه‌ى وضو نيز به روشنى به دست مىآيد . زيرا آيه‌ى كريمه نخست غسل دو عضو يكى صورت و ديگرى دستها را بيان كرده و سپس مسح دو عضو يعنى سر و پاها را بيان نموده است . 1 . فاغسلوا وجوهكم و ايديكم الى المرافق . 2 . و امسحوا برؤوسكم و أرجلكم الى الكعبين . در اين‌جهت ، فرقى ميان دو قرائت نصب و جر در أرجلكم وجود ندارد ؛ زيرا أرجلكم بر رؤوسكم عطف شده است . هرگاه أرجلكم را مجرور بدانيم بر لفظ رؤوسكم معطوف است ، و هرگاه منصوب بدانيم بر محلّ رؤوسكم عطف شده است . عدّه‌اى از صحابه و تابعان نيز طرفدار اين نظريه بوده‌اند كه از آن جمله‌اند ابن

--> ( 1 ) . الميزان : 5 / 221 .